سمانه اسماعیلی[۱]

پیمان عباسیان[۲]

نسیم رحیق اغصان[۳]

 

چکیده

دولت متولي تدوين قوانين و مقررات مربوط به گردشگري و عامل اجراي آن محسوب مي شود. اهميت و ضرورت دخالت دولت ها در فعاليت گردشگري به قدري است كه كمرنگ شدن اين ضرورت ميتواند بسياري از طرح ها و شگردهاي كلان و خرد گردشگري را با ناکامی مواجه سازد. ورود گردشگران خارجي به هر كشور يا منطقه و توسعه گردشگري، بين المللي، ارتباط عميقي با قوانين و ضوابطي دارد كه از حقوق گردشگران حمايت كند. اين سطح انتظارات و خواسته ها، نهادهاي دولتي و مديريتي را مجاب به تدوين حقوق متنوع و خاص براي پاسخ به نيازهاي گردشگران مي كند. در صورتي كه حقوق تعيين شده براي گردشگري متناسب با خواسته هاي گردشگران باشد و آسيب و تهديد براي قوانين داخلي آن كشور به حساب نيايد، ابزاري اثربخش براي توسعۀ فعاليت گردشگري محسوب می گردد. در ايران حقوق تدوين شده در بسياري از موارد به چرخش كار و فوريت بخشيدن به فعاليت هاي مربوط به توريسم كمك نمي‌كند. برای حل این چالش ها وضع قوانین با در نظر گرفتن تمامی شرایط و قدرت اجرایی کافی ضروری می نماید.

 

واژگان کلیدی: گردشگر، توریسم، حقوق، جهانگردی

 

[۱] – دانشجوی دکتری حقوق خصوصی از دانشگاه آزاد اصفهان واحد خوراسگان، Esmaeili3220@gmail.com

[۲] – مدرس دانشگاه آزاد آذر شهر، peyman.abbs@gmail.com

[۳] – کارشناس ارشد حقوق خصوصی

طرح روی جلد این شماره:
اطلاعات نشریه جاری:
تاریخ پذیرش:
دریافت:
تعداد بازدید این مقاله
205 بازدید
اشتراک گذاری:
Share on print
Share on email
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on twitter
Share on linkedin
جستجو: