سحر جعفری [۱]و دکتر پیمان عباسیان[۲]

چکیده:

نفقه اقارب، نفقه ای است که به گروه خاصی از نزدیکان فرد به شرط اینکه تمکن مالی برای تامین معیشت خود را نداشته باشند تعلق می گیرد. نفقه اقارب ماهیتا حکمی تکلیفی و فاقد اثر وضعی است یا حداکثر نوعی التزام و تعهد صرف محسوب می‌شود، به این سبب حتی در صورت استنکاف منفق دینی برای او ایجاد نمی‌شود، مگر اینکه بر اساس اذن محاکم نفقه به عنوان قرض از طرف شخص ثالث پرداخت شود. چگونگی استحقاق افراد بر این نوع از نفقه و الزام فرد نفقه دهنده به آن، تفاوت هایی با نفقه زوجه دارد. ه ‌طور کلی و به‌ عنوان یک اصل، اقارب یا اقوام الزامی به پرداخت نفقه به یکدیگر ندارند، مگر اینکه شرایطی وجود داشته باشد که قانون به این شرایط اشاره ای نکرده و فقط بیان نموده که نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و … از جمله شرایط پرداخت نفقه به اقارب؛ فقر و ناتوانی مالی دریافت کننده و تمکن و استطاعت مالی پرداخت کننده می باشد لذا به نظر می رسد حمایت از شخص مستحق نفقه از جمله اهداف پرداخت نفقه به اقارب می باشد.

واژگان کلیدی: نفقه، اقارب، منفق، حقوق، فقه

۱]– کارشناسی ارشد حقوق.sahar.jafari988@gmail.com

[۲] مدرس دانشگاه مجازی المصطفی قم و دانشگاه آزاد اسلامی-peyman.abbs@gmail.com

طرح روی جلد این شماره:
اطلاعات نشریه جاری:
تاریخ پذیرش:
دریافت:
تعداد بازدید این مقاله
253 بازدید
اشتراک گذاری:
Share on print
Share on email
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on twitter
Share on linkedin
جستجو: