فاطمه هادوی[۱]

چکیده

شادی از جمله نیازهای روحی و روانی انسان است که در جنبه‌های مختلف حیات وی ایفا ی نقش می‌کند. با این حال نگاه اجمالی به ادیان الهی بیانگر این مطلب است که ادیان آسمانی هم به نیازهای روحی و هم به نیازهای جسمی انسان توجه داشته و به خصوص از طرح موضوع شادی و نشاط غافل نبوده‌اند. وجود آیات متعدد در قرآن کریم و عهدین حاکی از اهمیت این موضوع در ادیان آسمانی است. بر اساس تعالیم آسمانی، در زندگی جاودان و ابدی انسان، شادی مطلوب جز در پرتوی دین داری، تحقق نخواهد یافت. در این ادیان دین داری مصداق شادی مطلوب بیان شده، با این تفاوت که در قرآن کریم این موضوع به صورت دقیق، جامع و کامل، هماهنگ با تمام ابعاد زندگی انسان و منطبق با خواسته‌های فطری او جهت نیل به سعادت دنیا و آخرت طراحی شده است. در عهد عتیق به این موضوع توجه چندانی صورت نگرفته و در عهد جدید شادی دینی و معنوی، رسیدن به رستگاری از طریق ایمان به فدیه مسیح است؛ زیرا بشر در ابتدا دچار گناه ذاتی بوده و قربانی مسیح، او را با خدا آشتی داده است. از این رو آموزه فیض مسیح مهمترین نقش را در راه نجات و شادی فرد مسیحی دارد.

واژگان کلیدی: شادی، زمینه، قرآن، عهد عتیق، عهد جدید، مقایسه

[۱]. طلبه سطح سه(کارشناسی ارشد)، رشته تفسیر و علوم قرآنی، حوزه علمیه حضرت ولیعصر(عج) خواهران، بناب، آذربایجان شرقی.