سمیه انگوتی [۱]

چکیده

در جهان بینی اسلامی، زن و مرد در عصر خلقت و زیر بنای آفرینش مساوی هستند و چنین نیست که یکی بر دیگری ترجیح داده شده باشد؛ خداوند زن و مرد را از جان واحد آفریده است. به طور کلی اسلام به زن در جامعه به عنوان انسان می نگرد، نه بر اساس زن بودن. در مقابل این دیدگاه دیدگاهی قرار دارد که زن را به عنوان موجودی با کارکردهای خاص جنسیتی می نگرد وطبعا به لحاظ محدودیتهای فیزیولوژیکی زن او را به عنوان جنس دوم تلقی می کند. این دیدگاه ، نگرشی است که به تدریج طی قرون متوالی بدون آنکه مختص به منطقه خاصی باشد، در همه جا نضج گرفته است. فمینیسم یا جنبش اجتماعی زنان در مقابله با دیدگاه دوم و بدون توجه به دیدگاه اول به منظور احقاق حقوق اقتصادی، سیاسی و اجتماعی زنان شکل گرفته است. دیدگاه دوم می تواند نمادی از رکود فکری و فرهنگی عارض شده بر جامعه ما باشد. این رکود موجب تجویز رویکرد همه جانبه به غرب از طرف روشنفکران ودرنتیجه ایجاد شکافی عظیم در فرهنگ ما شده است.لذا شناخت بیشتر وضعیت وجایگاه زن در اسلام از طریق توسل به منطق نهضت بازگشت به خویش خود باوری ومقابله با شبیه گرایی هدف و اهمیت مقاله حاضر را نشان می دهد.

واژگان کلیدی: مقایسه، اشتراکات، اختلاف، اسلام، فمینیسم، زن

[۱]. طلبه دانش‌آموختۀ سطح سه(کارشناسی ارشد)، رشته فقه و اصول، حوزه علمیه حضرت ولیعصر(عج) خواهران، بناب، آذربایجان شرقی؛ دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق،  دانشگاه آزاد، بناب، آذربایجان شرقی.