شهلا نجف‌زاده[۱]

چکیده

خداوند متعال برای تربیت انسانها، انبیاء و معصومین (ع) را فرستاد تا بشر زیر سایه تربیت آنان خود را به اوج کمال برساند. این سلسله از اول خلقت شروع شده و تا پایان خلقت ادامه دارد. ولی در طول مسیر علل و عواملی مثل سکوت و غفلت مردم یا قدرشناس نبودن آنان باعث شده که هادیان از دید مردم غایب شوند و وظیفة خود را از پرده‌ی غیبت انجام دهند، تا مردم فایده حضور و اهمیت و ضرورت مربی خود را درک کنند و لیاقت و استعداد خود را نشان دهند. پس غیبت آنها به خاطر ناسپاسی ما است. لذا انتظار آنها در عصر غیبت ما را به خودسازی، دیگر سازی و زمینه سازی فرا می‌خواهند تا به انجام آنها لیاقت خودمان را نشان دهیم. به عبارت دیگر انتظار نوعی عمل است که در ساختن فرد و جامعه مفید واقع می‌شود. این مقاله به روش کتابخانه‌ای به تبیین آثار تربیتی انتظار در بعد فردی پرداخته است.

واژگان کلیدی: آثار، انتظار، روایات، بعد فردی

[۱]. طلبه سطح سه(کارشناسی ارشد)، رشته مشاوره خانواده با رویکرد اسلامی، حوزه علمیه حضرت ولیعصر(عج) خواهران، بناب، آذربایجان شرقی.