حبیبه اسماعیل‌زاده[۱]

چکیده

مسأله حجاب یکی از احکام الهی جهت تضمین سعادت بشریت است و از مسائل مهم و کلیدی جامعه به شمار می رود و در فرهنگ اسلامی از جایگاه رفیعی برخوردار است. حجاب به این معناست که زن تمام اجزای بدنش را به جز حدی که شرع جایز می داند، هنگام معاشرت با نامحرمان بپوشاند. پوشش اسلامی، نه تنها برای خود زن ارزش می آفریند، بلکه میتواند اجتماع را هم تحت تأثیر قرار می دهد. و عاملی برای افزایش امنیت اخلاقی در سطح جامعه گردد. امنیت اخلاقی ایجاد وضعیتی آرامش بخش و خالی از هر گونه تهدید و تعارض می باشد که انسان نسبت به دین و عقاید و ارزشها تدارک دیده است. از این روست که حجاب که، مبتنی بر شرایط روانی و اخلاقی است زمینه ساز پویایی و کمال فرد و جامعه می شود. روی آوردن به پوشش از مسائل فطری است. انسان از همان آغاز پیدایش کوشیده تا پوشش مناسبی برای خود تهیه کند تاریخ حجاب به آفرینش اولین موجودات روی زمین یعنی آدم و حوا بازگشت میکند. اسلام جهت حفظ امنیت اخلاقی فرد و جامعه طرفدار حجاب حداکثری بانوان است. حجاب نقش بسزایی در امنیت اخلاقی فرد و جامعه دارد از جمله اینکه پوشش زنان مانع سقوط شخصیت آنان، عامل بازدارنده از نگاه های هرزه مردان به زنان، آزار و اذیت بانوان توسط مردان است. حجاب با تعدیل  جاذبه های طبیعی بین زنان و مردان این نعمت الهی را در مجرای طبیعی قرار می‌دهد. اینگونه باعث حفظ مهمترین نهاد اجتماع می‌شود. این پژوهش به روش کتابخانه ای و به صورت فیش برداری از منابعی مانند مسأله حجاب، در و صدف، عطر عفاف و … اقتباس شده و به صورت مجزا و مستقل به جایگاه حجاب در امنیت اخلاقی جامعه پرداخته است.

واژگان کلیدی: حجاب، امنیت، اخلاق، امنیت اخلاقی، جامعه

[۱]. طلبه سطح سه(کارشناسی ارشد)، رشته مشاوره خانواده با رویکرد اسلامی، حوزه علمیه حضرت ولیعصر(عج) خواهران، بناب، آذربایجان شرقی.