ملیحه سلیمی[۱]

چکیده

اختیار از جمله فطریات انسان است که وجود این قدرت در انسان به خواست خداوند است اما به کار گرفتن آن به دست آدمی است و انسان با بهره گیری از اختیار، مشمول هدایت یا ضلالت پروردگار می شود . در واقع انسان با سوء اختیار ضلالت الهی، و با حُسن اختیار هدایت الهی را شامل حال خویش می کند . عوامل زیادی برای شمول هدایت برشمرده شده است . ازجمله ایمان به خدا و اعتصام به او، عمل صالح، پیروی از رضای خدا، مجاهده در راه خدا، انابه و تضرع به سوی خدا . در نتیجه انسان به واسطه ی اختیار خویش می تواند هدایت الهی که روشنگر راه صحیح زندگی است را برای خود برگزیند و با انتخاب این مسیر، راه دستیابی به حیات طیّبه، که همان زندگی مورد تأیید خداوند در قرآن است دست یابد . در واقع حیات طیّبه، زندگی به دور از آلودگی ها، ظلم ها، خباثت ها و … همان زندگی پاکیزه است . و انسان با پاکیزه ساختن زندگی خود، می تواند راهنمایی مؤثر، برای زندگی افراد جامعه باشد .

واژگان کلیدی: اختیار، حیات، طیّبه، حیات طیّبه، انسان، جامعه

[۱]. طلبۀ سطح۳. رشتۀ کلام اسلانی، مدرسه علمیه قاسم‌بن‌الحسن(ع).تهران

طرح روی جلد این شماره:
اطلاعات نشریه جاری:
تاریخ پذیرش:
دریافت:
تعداد بازدید این مقاله
7 بازدید
اشتراک گذاری:
Share on print
Share on email
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on twitter
Share on linkedin
جستجو: