مهناز رجبی شیخلر[۱]
حسن اسلامپور کریمی[۲]
سهیلا محمدی کتج[۳]
چكيده
جنگ نرم یکی از شیوههای مبارزه با مخالفان است که شامل ابعاد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی میشود و به تدریج باورها و ارزشهای جامعه را مورد هجوم قرار داده، آنها را تغییر میدهد. ابزار و ادوات در این نوع جنگها از سنخ ابزارهای جنگ سخت نیست، بلکه از جنس ابزارهای فرهنگی، فکری و اندیشهای است. مخالفان حکومت حضرت علی (علیه السلام) در زمان حکومت ایشان، با استفاده از این شیوهها به مقابله با حضرت برخاستهاند. آنها خود را در میان مردم، انسانهایی دیندار و مذهبی جلوه داده، از طریق نامهنگاری با افراد شاخص و مؤثر در صدد ایجاد جبههای واحد علیه حکومت امام علی(علیه السلام) بودند؛ به طوری که در زمان خلافت حضرت علی (علیه السلام) سه جنگ داخلی اتفاق افتاد که بسیاری از مسلمانان را نسبت به حکومت ایشان بدبین کرد و در نهایت به شهادت امیرالمؤمنین (علیه السلام) منجر شد. روش گردآوری اطلاعات پژوهش پیرامون شیوههای سیاسی و اجتماعی جنگ نرم علیه حکومت امام علی (علیه السلام) به صورت کتابخانهای و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است و یافتههای تحقیق حاکی از آن است که عاملان جنگ نرم داخلی در زمان حکومت امام علی علیه السلام با شیوههایی از قبیل تطمیع، تفرقهافکنی، اتهام و فریب توانستند در ارزشها دگرگونی ایجاد کنند و مردم را به تجملگرایی و تزلزل در باورها سوق دهند.
کلیدواژهها: جنگ نرم، امام علی، شیوههاي جنگ نرم.
[۱] – طلبۀ سطح ۴ حکمت متعالیه، دانشجوی کارشناسی ارشد، فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی. mrajabi3892@gmail.com
[۲] – دکتری فلسفه غرب. استادیار دانشگاه شهید محلاتی قم.
[۳] – طلبۀ سطح ۴ کلام اسلامی، دانشجوی کارشناسی ارشد، فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تهران. Mohammadi.soheila@ut.ac.ir
