مرضیه معصومی[۱]

چکیده

رسالت قرآن رساندن انسان به مقام بلند ولایت است. ولایت یکی از ارکان اصلی و از آموزه‌های اساسی دین مبین اسلام و به تعبیر دقیق‌تر، اصلی‌ترین و اساسی‌ترین آموزه است. ولایت‌مداری قرار گرفتن چیزی در کنار چیز دیگر است و درحقیقت، ولایت سرپرستی و تصدی امر است. آنچه ائمۀ شیعه معتقد است ولایت مطلق از آن خداوند متعال است. ولایت معصومین منصوب ازجانبِ خداوند است و این اعتقاد سبب تاثیرگذاری و ولایت بر عزتِ‌نفس انسان می‌شود که عزتِ‌نفس آن حالتی است که مانع شکست انسان می‌شود. بهره بردن از ولایت الهی یعنی این‌که انسان به‌گونه‌ای به خدا نزدیک شود که مظهر اسما و صفات الهی گردد و آراسته شدن انسان به چنین ولایتی مشروط به عملی کردن آموزه‌های دینی است. این پژوهش از نظر روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای می باشد.براساسِ یافته‌های این تحقیق، آموزه‌های اسلامی‌ زمانی معنای واقعی به خود می‌گیرند که در چارچوب ولایت و در محور و مدار آن تحقق یابد. شرط پذیرش اعمال ولایت‌مداری است و هرکسی به ولایت نزدیک‌تر شود و در ولایت‌مداری استوارتر گردد، بهره بیشتری از چشمه‌‌های معنوی خواهد برد. افراد ولایتمدار و ولایت‌پذیر باید در امر دین، شناخت صفات الهی، آگاهی به احوال دنیا و آخرت، و نیز شناخت کامل به حجت خدا بصیرت داشته باشند تا در پرتو این به احساس آرامش، اطمینان، و امید به خدا برسند؛ زیرا بی‌بصیرتی پیروان ولایت‌مدار را از ولی خدا جدا می‌کند.

واژگان کلیدی: ولایت‌مداری، عزتِ‌نفس، آیات قرآن، بی‌بصیرتی.

[۱]. طلبه سطح۴، رشته تفسیر تطبیقی، حوزه علمیه خواهران ریحانه الرسول(س)، ساوه، ایران.